THE HUN - Μια ταινία μικρού μήκους

Περίληψη Υπόθεσης:
Σε αυτή τη ταινία βλέπουμε τον στρατιώτη ΜακΝτόναλντ ο οποίος βρίσκεται στα χαρακώματα του πρώτου Παγκοσμίου πολέμου να παίρνει τον ρόλο του δρομέα και να αντιμετωπίζει τους φόβους του στο πόλεμο των χαρακωμάτων την στιγμή που οι Γερμανοί απειλούν την θέση τους.
Προετοιμάζεται ψυχολογικά για τις επιθέσεις που θα γίνουν μαζί με τους φίλους του για τους οποίους νοιάζεται πολύ.
Η ταινία αυτή πλέκει μεταφορικά θέματα μέσα από την αφήγηση και τον μύθο, επισημαίνοντας πως ο πόλεμος είναι κόλαση αλλά και συγκεκριμένες εικόνες από την ταινία μας δείχνουν σκληρές αλήθειες για το τι αντικρίζουν οι στρατιώτες στα μέτωπα.

Σημεία με αντιπολεμικά μηνύματα:
Κατά την διάρκεια της ταινίας εντόπισα διάφορα σημεία στα οποία κατά την γνώμη μου έστελναν ένα πολύ ισχυρό αντιπολεμικό μήνυμα και αυτά είναι:
1. Φτάνωντας προς το τέλος της ιστορίας λέει ο ΜακΝτόναλντ τη φράση : “Περιπλανήθηκαν προς τα δέντρα προς τους Ούννους και δεν τους ένοιαζε πια γιατί θα πήγαιναν να συναντήσουν τον θάνατο επίσημα.”
Μέσα από αυτή την φράση παρατηρώ ότι ο πόλεμος μπορεί να φέρει άτομα σε καταστάσεις που ο θάνατος είναι ο μόνος τρόπος προς την ελευθερία και την ηρεμία για αυτούς, το οποίο φαντάζει απίστευτο και τρομακτικό.

2. Κατά την διάρκεια της σκηνής οπού ο υπολοχαγός συζητά με τον ΜακΝτόναλντ γιατί τον διάλεξε είπε ότι η φάτσα του πρόσωπού του δείχνει πόσο νοιάζεται για τους φίλους του ενώ οι άλλοι στρατιώτες δεν μπορούν με την φράση: “Όπως το βλέπω εγώ, ο τύπος που δεν μπορεί να μην δείξει ότι νοιάζεται είναι ο καλύτερος τύπος για να μεταδώσει μηνύματα.”
Καταλαβαίνω ότι αυτή η πρόταση μπορεί να έχει δύο σημασίες, και να είναι τα άμαχα άτομα που βλέπουμε σε τηλεοράσεις ή σε καταφύγια που με την πρώτη ματιά καταλαβαίνεις ότι έχουν περάσει πολλά ή τους στρατιώτες που βλέπεις από πίνακες και ταινίες με ένα βλέμμα το οποίο είναι κενό ή τρομαγμένο και πολλά άλλα συναισθήματα.

3. Ξανά στην ίδια σκηνή αφού ο υπολοχαγός είπε πως κάποια πράγματα έτσι είναι και ότι πρέπει να τα έχουμε μαζί μας, λέει : “Νιώθεις ότι, ό,τι κι αν συμβεί, ανεξάρτητα με το άμα τα καταφέρω εδώ ή όχι, θα είμαι πάντα σε αυτό το όρυγμα.”
Που σημαίνει ότι ακόμα και αν χάσεις ή κερδίσεις τον πόλεμο το τραύμα που θα έχεις από αυτό θα σε ακολουθεί για το υπόλοιπο της ζωής σου γιατί τα πράγματα που θα έχεις κάνει ή θα έχεις αντικρίσει θα μείνουν μαζί σου για πάντα.

4. Προς το τέλος της ταινίας, ο ΜακΝτόναλντ παίρνει διαταγές για να τις μεταφέρει στους στρατιώτες που μάχονταν με τα κανόνια, διότι τους επιτίθονταν οι Γερμανοί.
Κατά την διαδρομή αντίκρισε στρατιώτες να σκοτώνονται με σφυριά και πέρασε από αέρια μέχρι που έφτασε στους στρατιώτες, όμως την στιγμή που γύρισε πίσω είδε τον χώρο γεμάτο πτώματα και αναμεσά τους ήταν και οι φίλοι του.
Δεν προχώρησε και απλώς έμεινε να στέκεται εκεί ενώ από μακριά ακουγόντουσαν οι ήχοι της μάχης... κατάλαβα πως εκείνη τη στιγμή βρήκε τον θάνατο γιατί τον χτύπησαν και “ζωντάνεψε” για να δεχτεί και να δώσει το χέρι του στον θάνατο.


Γιατί διάλεξα αυτή τη ταινία:
Διάλεξα αυτή τη ταινία γιατί μου τράβηξε την προσοχή η αναλογία μεγέθους και ποιότητας.
Μου φάνηκε πιο ενδιαφέρουσα από τις άλλες αντιπολεμικές ταινίες που είδα, επίσης μου άρεσαν τα μηνύματα που έδινε και με το τρόπο που τα τοποθετούσε μέσα στην ταινία.
Αλλά η καλύτερη σκηνή σε όλη τη ταινία θα έλεγα πως είναι το κομμάτι οπού η ατμόσφαιρα αλλάζει και υπάρχει απόλυτη ησυχία πριν πεθάνει ο ΜακΝτόναλντ γιατί δεν έγινε πολύ γρήγορα και άφησε αρκετό χρόνο για να καταλάβω τα συναισθήματά του και τα δικά μου.
Τελειώνοντας θα πω ότι είχε ενδιαφέρον ο τρόπος που επικεντρώθηκε στην Αμερικάνικη προοπτική.

Μπορείτε να δείτε την ταινία εδώ

ΧΕΪΛΙ ΤΣΑΚΩΝΗ (Γ4)