Η Ματαιότητα του Πολέμου
ΜΑΞΙΜΟΣ ΓΑΡΥΦΑΛΛΟΥ & ΘΑΝΑΣΗΣ ΠΑΠΙΓΚΗΣ
Το Μικρό Κορίτσι
Ναζίμ Χικμέτ – Τραγούδι
(απόδοση Γιάννη Ρίτσου)
Εγώ είμαι, εγώ είμαι που χτυπάω την πόρτα σας.
Εδώ ή αλλού, χτυπάω όλες τις πόρτες
ω, μην τρομάζετε καθόλου που είμαι αθώρητη
κανένας μια μικρή νεκρή δεν μπορεί να δει.
Εδώ και δέκα χρόνια εδώ καθόμουνα
στη Χιροσίμα ο θάνατος με βρήκε
κι είμαι παιδί, τα εφτά δεν τα καλόκλεισα,
μα τα νεκρά παιδιά δε μεγαλώνουν.
Πήραν πρώτα φωτιά οι μακριές πλεξούδες μου
μου καήκανε τα χέρια και τα μάτια
όλη-όλη μια φουχτίτσα στάχτη απόμεινα
την πήρε ο άνεμος κι αυτή σ’ ένα ουρανό συγνεφιασμένο.
Ω, μη θαρρείτε πως ζητάω για μένα τίποτα,
κανείς εμένα δε μπορεί να με γλυκάνει
τι το παιδί που σαν κομμάτι εφημερίδα κάηκε
δε μπορεί πια τις καραμέλες σας να φάει.
Εγώ είμαι που χτυπάω την πόρτα σας, ακούστε με,
φιλέψτε με μονάχα την υπογραφή σας
έτσι που τα παιδάκια πια να μη σκοτώνονται
και να μπορούν να τρώνε καραμέλες.
ΝΟΗΜΑΤΙΚΗ ΑΠΟΔΟΣΗ
Το ποίημα μιλάει για ένα παιδί που έζησε την καταστροφή της Χιροσίμα από την ατομική βόμβα.
Το παιδί περιγράφει πώς ο θάνατος τον βρήκε ενώ ήταν ακόμα πολύ μικρό και πώς ολόκληρος ο κόσμος του καταστράφηκε. Παρακαλεί τους ανθρώπους να ακούσουν τη φωνή του και να σταματήσουν τους πολέμους, ώστε κανένα παιδί να μη χάνει τη ζωή του σε τέτοιες φρικαλεότητες και να μπορούν όλοι να ζήσουν ειρηνικά.
ΓΙΑΤΙ ΤΟ ΔΙΑΛΕΞΑΜΕ
Διαλέξαμε αυτό το ποίημα επειδή αντιπροσωπεύει ένα σημαντικό μήνυμα για την ειρήνη και την ανθρωπιά.
Η θεματολογία του ποιήματος αναδεικνύει τη φρίκη του πυρηνικού πολέμου και τις καταστροφικές του συνέπειες, προσφέροντας έναν συγκινητικό και δυνατό τρόπο για να αναδειχθεί η ανάγκη για ειρήνη και αλληλοκατανόηση. Το ποίημα αυτό αναδεικνύει τη φωνή ενός παιδιού που έχασε τη ζωή του σε μια τέτοια καταστροφή, προκαλώντας συναισθηματική ανταπόκριση και αναδεικνύοντας τη σημασία της προστασίας των αθώων. Μέσω των λέξεων του, το παιδί καλεί τον ακροατή να ακούσει την ιστορία του και να μάθει από τα λάθη του παρελθόντος, προκειμένου να δημιουργήσει έναν καλύτερο κόσμο για τις επόμενες γενιές.
Οι στίχοι του ποιήματος είναι ισχυροί και συγκινητικοί, προσελκύοντας την προσοχή και δίνοντας βάθος στο μήνυμα που επιθυμούσαμε να μεταφέρουμε.
«Το αλβανικό» Θωμάς Γκόρπας
“Λένε κάποια τραγούδια και ιστορικά βιβλία
πως ο στρατός μας θαυματούργησε στην Αλβανία.
Αλλ’ ο πατέρας μου κανένα θαύμα δε θυμόταν
κι όταν τον ρώταγα τον πόλεμο τον καταριόταν.
– Ποιοι ήταν πατέρα οι νικηταί και ποιοι οι ηττημένοι;
– Στον πόλεμο, παιδί μου, υπάρχουν μόνο σκοτωμένοι…
Τα κρυοπαγήματα και τα κουρέλια του θυμόταν.
– Και τα ανδραγαθήματα; Ρωτούσα. Αποκρινόταν:
– Μπορεί οι νεκροί που τάφηκαν μέσα στο χιόνι
που πολεμήσαν μοναχοί και που πεθάναν μόνοι…
– Κ’ η Παναγία που σας προστάτευε πού ήτανε πατέρα
δεν ήταν δίπλα σας όταν φωνάζατε αέρα;
– Ίσως την έβλεπαν οι στρατηγοί την Παναγία
όταν μας ψάχνανε στους χάρτες μέσα στα γραφεία…”
ΝΟΗΜΑΤΙΚΗ ΑΠΟΔΟΣΗ
Το ποίημα μιλάει για ένα παιδί που ρωτάει τον πατέρα του για τις εμπειρίες του στον πόλεμο. Ο πατέρας του λέει ότι στον πόλεμο υπάρχουν μόνο σκοτωμένοι και ότι ο πόλεμος είναι μια τραγωδία.
Το ποίημα διαμαρτύρεται για τη θρησκευτική πίστη και ερευνά την ανθρώπινη απώλεια που προκαλεί ο πόλεμος, καλώντας σε ειρήνη και ανθρωπιά.
ΓΙΑΤΙ ΤΟ ΔΙΑΛΕΞΑΜΕ
Διαλέξαμε αυτό το ποίημα επειδή αναδεικνύει με συγκλονιστικό τρόπο τη φρίκη και την ανθρώπινη τραγωδία του πολέμου. Μέσα από την αφήγηση του πατέρα στο παιδί του, προκύπτει η αντίθεση μεταξύ της επικοινωνίας και των μύθων που δημιουργούνται γύρω από τον πόλεμο.
Το ποίημα αναδεικνύει τον ανθρώπινο πόνο και την απώλεια που συνοδεύουν τον πόλεμο, ανατρέποντας τις ιδεαλιστικές εικόνες του.
Με την απλότητα των λέξεων και την ένταση των συναισθημάτων που δημιουργεί, καλεί τον αναγνώστη να αναρωτηθεί για τις αληθινές συνέπειες του πολέμου και την ανάγκη για ειρήνη και ανθρωπιά.
Μέσω της αφήγησης του πατέρα, εξερευνάται η ανθρώπινη δυστυχία και η ανάγκη για κατανόηση και σεβασμό της ανθρώπινης ζωής.
Το Μικρό Κορίτσι
Ναζίμ Χικμέτ – Τραγούδι
(απόδοση Γιάννη Ρίτσου)
Εγώ είμαι, εγώ είμαι που χτυπάω την πόρτα σας.
Εδώ ή αλλού, χτυπάω όλες τις πόρτες
ω, μην τρομάζετε καθόλου που είμαι αθώρητη
κανένας μια μικρή νεκρή δεν μπορεί να δει.
Εδώ και δέκα χρόνια εδώ καθόμουνα
στη Χιροσίμα ο θάνατος με βρήκε
κι είμαι παιδί, τα εφτά δεν τα καλόκλεισα,
μα τα νεκρά παιδιά δε μεγαλώνουν.
Πήραν πρώτα φωτιά οι μακριές πλεξούδες μου
μου καήκανε τα χέρια και τα μάτια
όλη-όλη μια φουχτίτσα στάχτη απόμεινα
την πήρε ο άνεμος κι αυτή σ’ ένα ουρανό συγνεφιασμένο.
Ω, μη θαρρείτε πως ζητάω για μένα τίποτα,
κανείς εμένα δε μπορεί να με γλυκάνει
τι το παιδί που σαν κομμάτι εφημερίδα κάηκε
δε μπορεί πια τις καραμέλες σας να φάει.
Εγώ είμαι που χτυπάω την πόρτα σας, ακούστε με,
φιλέψτε με μονάχα την υπογραφή σας
έτσι που τα παιδάκια πια να μη σκοτώνονται
και να μπορούν να τρώνε καραμέλες.
ΝΟΗΜΑΤΙΚΗ ΑΠΟΔΟΣΗ
Το ποίημα μιλάει για ένα παιδί που έζησε την καταστροφή της Χιροσίμα από την ατομική βόμβα.
Το παιδί περιγράφει πώς ο θάνατος τον βρήκε ενώ ήταν ακόμα πολύ μικρό και πώς ολόκληρος ο κόσμος του καταστράφηκε. Παρακαλεί τους ανθρώπους να ακούσουν τη φωνή του και να σταματήσουν τους πολέμους, ώστε κανένα παιδί να μη χάνει τη ζωή του σε τέτοιες φρικαλεότητες και να μπορούν όλοι να ζήσουν ειρηνικά.
ΓΙΑΤΙ ΤΟ ΔΙΑΛΕΞΑΜΕ
Διαλέξαμε αυτό το ποίημα επειδή αντιπροσωπεύει ένα σημαντικό μήνυμα για την ειρήνη και την ανθρωπιά.
Η θεματολογία του ποιήματος αναδεικνύει τη φρίκη του πυρηνικού πολέμου και τις καταστροφικές του συνέπειες, προσφέροντας έναν συγκινητικό και δυνατό τρόπο για να αναδειχθεί η ανάγκη για ειρήνη και αλληλοκατανόηση. Το ποίημα αυτό αναδεικνύει τη φωνή ενός παιδιού που έχασε τη ζωή του σε μια τέτοια καταστροφή, προκαλώντας συναισθηματική ανταπόκριση και αναδεικνύοντας τη σημασία της προστασίας των αθώων. Μέσω των λέξεων του, το παιδί καλεί τον ακροατή να ακούσει την ιστορία του και να μάθει από τα λάθη του παρελθόντος, προκειμένου να δημιουργήσει έναν καλύτερο κόσμο για τις επόμενες γενιές.
Οι στίχοι του ποιήματος είναι ισχυροί και συγκινητικοί, προσελκύοντας την προσοχή και δίνοντας βάθος στο μήνυμα που επιθυμούσαμε να μεταφέρουμε.
«Το αλβανικό» Θωμάς Γκόρπας
“Λένε κάποια τραγούδια και ιστορικά βιβλία
πως ο στρατός μας θαυματούργησε στην Αλβανία.
Αλλ’ ο πατέρας μου κανένα θαύμα δε θυμόταν
κι όταν τον ρώταγα τον πόλεμο τον καταριόταν.
– Ποιοι ήταν πατέρα οι νικηταί και ποιοι οι ηττημένοι;
– Στον πόλεμο, παιδί μου, υπάρχουν μόνο σκοτωμένοι…
Τα κρυοπαγήματα και τα κουρέλια του θυμόταν.
– Και τα ανδραγαθήματα; Ρωτούσα. Αποκρινόταν:
– Μπορεί οι νεκροί που τάφηκαν μέσα στο χιόνι
που πολεμήσαν μοναχοί και που πεθάναν μόνοι…
– Κ’ η Παναγία που σας προστάτευε πού ήτανε πατέρα
δεν ήταν δίπλα σας όταν φωνάζατε αέρα;
– Ίσως την έβλεπαν οι στρατηγοί την Παναγία
όταν μας ψάχνανε στους χάρτες μέσα στα γραφεία…”
ΝΟΗΜΑΤΙΚΗ ΑΠΟΔΟΣΗ
Το ποίημα μιλάει για ένα παιδί που ρωτάει τον πατέρα του για τις εμπειρίες του στον πόλεμο. Ο πατέρας του λέει ότι στον πόλεμο υπάρχουν μόνο σκοτωμένοι και ότι ο πόλεμος είναι μια τραγωδία.
Το ποίημα διαμαρτύρεται για τη θρησκευτική πίστη και ερευνά την ανθρώπινη απώλεια που προκαλεί ο πόλεμος, καλώντας σε ειρήνη και ανθρωπιά.
ΓΙΑΤΙ ΤΟ ΔΙΑΛΕΞΑΜΕ
Διαλέξαμε αυτό το ποίημα επειδή αναδεικνύει με συγκλονιστικό τρόπο τη φρίκη και την ανθρώπινη τραγωδία του πολέμου. Μέσα από την αφήγηση του πατέρα στο παιδί του, προκύπτει η αντίθεση μεταξύ της επικοινωνίας και των μύθων που δημιουργούνται γύρω από τον πόλεμο.
Το ποίημα αναδεικνύει τον ανθρώπινο πόνο και την απώλεια που συνοδεύουν τον πόλεμο, ανατρέποντας τις ιδεαλιστικές εικόνες του.
Με την απλότητα των λέξεων και την ένταση των συναισθημάτων που δημιουργεί, καλεί τον αναγνώστη να αναρωτηθεί για τις αληθινές συνέπειες του πολέμου και την ανάγκη για ειρήνη και ανθρωπιά.
Μέσω της αφήγησης του πατέρα, εξερευνάται η ανθρώπινη δυστυχία και η ανάγκη για κατανόηση και σεβασμό της ανθρώπινης ζωής.
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου