ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΑ ΑΛΛΑ ΑΝΤΙΠΟΛΕΜΙΚΑ

ΕΡΓΑΣΙΑ ΤΩΝ :
Παναγιώτης Τσιργέλης<br> Αντρέας Ταξιάρχης Νεκτάριος Οικονομόπουλος
4/6/2024

Το κοριτσάκι της Χιροσίμα

“Εγώ είμαι που χτυπώ την πόρτα σας
Εδώ ή αλλού χτυπάω όλες τις πόρτες
Ω μην τρομάζετε καθόλου που ‘μαι αθώρητη
κανένας μια μικρή νεκρή δεν μπορεί να δει
Εδώ και δέκα χρόνια εδώ καθόμουνα
στη Χιροσίμα ο θάνατος με βρήκε
κι είμαι παιδί τα εφτά δεν τα καλόκλεισα
μα τα νεκρά παιδιά δεν μεγαλώνουν.
Πήραν πρώτα φωτιά οι μακριές πλεξούδες μου
μου καήκανε τα χέρια και τα μάτια
Όλη όλη μια χουφτίτσα στάχτη απόμεινα
την πήρε ο άνεμος κι αυτή σ’ ένα ουρανό συννεφιασμένο
Ω μη θαρείτε πως ζητάω για μένα τίποτα
Κανείς εμένα δεν μπορεί να με γλυκάνει
γιατί το παιδί που σαν εφημερίδα κάηκε
δεν μπορεί πια τις καραμέλες σας να φάει
Εγώ είμαι που χτυπώ την πόρτα σας, ακούστε με
φιλέψτε με μονάχα την υπογραφή σας
έτσι που τα παιδάκια πια να μην σκοτώνονται
και να μπορούν να τρων τις καραμέλες.”

Το ποίημα το κοριτσάκι της Χιροσίμα γράφτηκε από τον Ναζίμ Χικμέτ.
Έχει ένα αντιπολεμικό μήνυμα αναφέροντας τον θάνατο των παιδιών στους πολέμους. Συγκεκριμένα μιλάει για ένα κοριτσάκι στην Χιροσίμα που πέθανε στον βομβαρδισμό του 1945.
Ιστορία του βομβαρδισμού της χιροσίμα

Ο βομβαρδισμός της Χιροσίμα από τις ΗΠΑ έλαβε χώρα, στις 6 Αυγούστου 1945 και ήταν η πρώτη πολεμική πυρηνική επίθεση της Ιστορίας.
Η βόμβα ήταν τύπου ουρανίου- 235, η οποία είχε λάβει το προσωνύμιο "Little Boy" κάτι το οποίο έχει άμεση σχέση με το ποίημα μας. Ακολούθησε μάλιστα και ο βομβαρδισμός του Ναγκασάκι.
Ο αριθμός των αρχικών νεκρών από τη ρίψη των βομβών υπολογίζεται σε περίπου 70.000 στη Χιροσίμα και 40.000 στο Ναγκασάκι. Είχε όμως καταστροφικές συνέπειες λόγω της πυρηνικής ακτινοβολίας, τους επόμενους τέσσερις μήνες αυξήθηκε ο αριθμός των νεκρών σε 90.000－166.000 στη Χιροσίμα και σε 80.000 στο Ναγκασάκι.
Μέχρι το 1950 υπολογίζεται πως οι νεκροί έφτασαν τα 200.000. Οι βόμβες αυτές ήταν απόφαση του Χάρι Τρούμαν, τότε πρόεδρος των ΗΠΑ.
Αυτή ήταν και η έναρξη του ψυχρού πολέμου ανάμεσα στην Αμερική και την Ρωσία, ο οποίος κράτησε μέχρι το 1991.

Σουλιώτισσες

Ο συγκεκριμένος πίνακας δημιουργήθηκε από τον Άρι Σέφερ το 1827, γνωστός γάλλος ζωγράφος της εποχής.
Ο πίνακας απεικονίζει την πτώση του σουλίου δείχνοντας συγκεκριμένα και την αυτοκτονία των σουλιώτισσων.
Οι σουλιώτισσες έπεσαν χορέυοντας τον χορό του ζαλόγγου.
Στον πίνακα επεικονίζεται η απελπισία των γυναικών αυτών για την καταστροφή της πόλης τους και την απώλεια των αντρών τους που προτιμήσανε να πεθάνουν ελεύθερες παρά υπό την τουρκοκρατία.
Έτσι έπεσαν με τιμή.

ΣΥΓΚΡΙΣΗ ΤΩΝ ΔΥΟ ΑΝΤΙΠΟΛΕΜΙΚΩΝ ΕΡΓΩΝ

ΟΜΟΙΟΤΗΤΕΣ

Καταρχάς και τα δύο έχουν ένα πολύ δυνατό αντιπολεμικό μήνυμα το οποίο αναφέρεται κυρίως στο πως αντιμετωπίζεται ο πόλεμος από τον άμαχο πληθυσμό και τις επιπτώσεις που μπορεί να έχει πάνω τους.
Στο ποίημα μας μιλάει για ένα 7χρονο κοριτσάκι που αντιπροσωπεύει όλα τα παιδιά που χάνονται στον πόλεμο.
Έτσι και στον πίνακα βλέπουμε τις γυναίκες που δεν πολεμάνε να πέφτουν από τον γκρεμό με τα παιδιά τους.
Και στα δύο έργα τέχνης βλέπουμε ιστορικά γεγονότα από τον βομβαρδισίο της Χιροσίμα εώς και τον χορό του Ζαλόγγου. Έτσι και ο ποιητής αλλά και ο ζωγράφος απεικονίζουν την ματαιότητα του πολέμου και δείχνουν ότι οι συνέπειες του είναι καταστροφικές. Αλλά και πως ο πόλεμος ως φαινόμενο ανέκαθεν υπάρχει.
Επιπλέον βλέπουμε μέσω και τον δύο την βιαιότητα του πολέμου όταν στο ένα το κοριτσάκι κατέληξε σε στάχτη ενώ στο άλλο ο πίνακας είναι γεμάτος αίματα και νεκρούς ανθρώπους.
Επίσης και τα δύο αυτά έργα δίνουν μία μικρή έλπιδα αφού στον πίνακα βλέπουμε μία γυναίκα που επέζησε να προσεύχεται ενώ στο ποίημα το κοριτσάκι ελπίζει κι αυτό να μην συμβεί σε άλλα παιδιά και όπως αναφέρει "να μπορούν να τρώνε καραμέλες" με το οποίο θέλει να πει να είναι ευτυχισμένα, όπως τα παιδιά μπορούν να είναι ευτυχισμένα με απλά και όμορφα πράγματα.

ΔΙΑΦΟΡΕΣ

Στον πίνακα οι Σουλιώτισσες πέφτουν από επιλογή για να τιμήσουν την πατρίδα τους ενώ το παιδάκι δεν έχει την επιλογή ούτε να σκεφτεί μιας και αυτή η επίθεση ήταν ακαριαία.
Επιπλέον από την πλευρά του Σουλίου ο πόλεμος ήταν αναπόφευκτος και έτσι οι γυναίκες γνώριζαν τι θέλουν να κάνουν αλλά και τι πρέπει να κάνουν για να κρατήσουν την αξιοπρέπεια τους.
Αντιθέτως στην Χιροσίμα ο πόλεμος θα μπορούσε να μην έχει συμβεί και αυτό δηλώνεται από τον συγγραφέα λέγοντας πως αν το κοριτσάκι μαζέψει υπογραφές θα σταματήσει μελλοντικούς πολέμους.