πες το μ' ένα τραγούδι

 

πες το μ' ένα τραγούδι

Tο  τραγούδι αυτό μεταδίδει την αισιοδοξία και την ελπίδα για ένα καλύτερο μέλλον μετά την κατάλυση του δικτατορικού καθεστώτος και στη συνέχεια στην δημοκρατία.

Το τραγούδι αναφέρει τις ζωγραφιές των παιδιών πάνω στους τοίχους με δυο καρδιές και έναν ήλιο στη μέση. Ο ήλιος που είναι σύμβολο της ελευθερίας αλλά και της ανατολής μίας νέας μέρας, είναι ανάμεσα σε 2 καρδιές .Το ολοκληρωμένο δείχνει την αγάπη για την ελευθερία που διακατέχει την ψυχή του κάθε ανθρώπου. Μετά, κάποιος παίρνει ένα κομμάτι από το «φως» του ηλίου αυτού σχηματίζοντας την αγάπη, την αγάπη που προέρχεται από την ελευθερία, την εσωτερική και την εξωτερική, την ατομική ελευθερία και του συνόλου. Χωρίς αυτήν, η αγάπη χάνει την πραγματική της αξία και δεν βιώνεται. Τα παιδιά σκορπίζονται στους δρόμους για να μεταδώσουν παντού το μήνυμα του αγώνα για την ελευθερία και την δημοκρατία. Τα σκοτάδια χάνονται (εδώ τα σκοτάδια συμβολίζουν τη δικτατορία) και η μέρα που λουλουδίζει σαν ανθός στο περβάζι αποτελεί το σύμβολο της δημοκρατίας. Στην τρίτη και τελευταία στροφή, η καρδιά παρομοιάζεται με ένα σύννεφο. Περιφέρεται δηλαδή ΕΛΕΥΘΕΡΑ γύρω από τον κόσμο και τον «παρατηρεί». Η ζωή γίνεται γιορτή, όπου κυριαρχεί το αίσθημα της αισιοδοξίας και  αγάπης.

‘Τα παιδιά ζωγραφίζουν’

Τα παιδιά ζωγραφίζουν στον τοίχο

δυο καρδιές κι έναν ήλιο στη μέση.

Παίρνω φως απ' τον ήλιο και φτιάχνω την αγάπη

και μου λες πως σ' αρέσει.

Τα παιδιά τραγουδούν μες στους δρόμους

κι η φωνή τους τον κόσμο αλλάζει.

Τα σκοτάδια σκορπάνε κι η μέρα λουλουδίζει

σαν ανθός στο περβάζι.

Ένα σύννεφο είν' η καρδιά μου

κι η ζωή μου γιορτή σε πλατεία.

Σ' αγαπώ κι ο απέραντος κόσμος πόσο μοιάζει

με μικρή πολιτεία

Στίχοι: Μιχάλης Μπουρμπούλης 

Μουσική: Γιώργος Χατζηνάσιος 

Του 'παν θα βάλεις το χακί
θα μπεις στην πρώτη τη γραμμή
θα μπεις στην πρώτη την γραμμή
και ήρωας θα γίνεις.....

Πωλίνα Δημητρίου και
Στέλλα Κουτσομητοπούλου