ΑΝΤΙΠΟΛΕΜΙΚΑ

Περίληψη Υπόθεσης: Σε αυτή τη ταινία βλέπουμε τον στρατιώτη ΜακΝτόναλντ ο οποίος βρίσκεται στα χαρακώματα του πρώτου Παγκοσμίου πολέμου να παίρνει τον ρόλο του δρομέα και να αντιμετωπίζει τους φόβους του στο πόλεμο των χαρακωμάτων την στιγμή που οι Γερμανοί απειλούν την θέση τους. Προετοιμάζεται ψυχολογικά για τις επιθέσεις που θα γίνουν μαζί με τους φίλους του για τους οποίους νοιάζεται πολύ. Η ταινία αυτή πλέκει μεταφορικά θέματα μέσα από την αφήγηση και τον μύθο, επισημαίνοντας πως ο πόλεμος είναι κόλαση αλλά και συγκεκριμένες εικόνες από την ταινία μας δείχνουν σκληρές αλήθειες για το τι αντικρίζουν οι στρατιώτες στα μέτωπα. Σημεία με αντιπολεμικά μηνύματα: Κατά την διάρκεια της ταινίας εντόπισα διάφορα σημεία στα οποία κατά την γνώμη μου έστελναν ένα πολύ ισχυρό αντιπολεμικό μήνυμα και αυτά είναι: 1. Φτάνωντας προς το τέλος της ιστορίας λέει ο ΜακΝτόναλντ τη φράση : “ Περιπλανήθηκαν προς τα δέντρα προς τους Ούννους και δεν τους ένοιαζε πια γιατί θα πήγαιναν να συναν...

Οικονόμου Στεφανία -Δωροθέα (Γ2) Οι συνεχείς πόλεμοι τον 20ο αιώνα άφησαν πίσω τους - μαζί με τους νεκρούς – εκατομμύρια αντιπολεμικά έργα σε κάθε γωνιά του πλανήτη. Μέσα από τους πίνακες απογυμνώνεται η τρέλα του πολέμου, η καταστροφή που προκαλεί η ανθρώπινη αλαζονεία. Στους πίνακες αποτυπώνεται το σημείο μηδέν της ανθρώπινης ύπαρξης. Μας δείχνουν ότι ο πόλεμος είναι στυγνή εκμεταλλευτική και βάρβαρη πολιτική που αιματοκυλά τους λαούς. Ο πόλεμος γίνεται για κέρδη και συμφέροντα, επίσης εκμηδενίζει την ανθρώπινη ύπαρξη Lichtsignale 1917 Otto Dix ( 1891- 1969) Το φως των φωτοβολίδων αποκαλύπτει ένα σύνολο από σώματα, κρανία, διαλυμένα μέλη -ένα χορό του θανάτου. Είναι ένα από τα εξπρεσιονιστικά έργα του Dix, με κεντρικό θέμα την καθημερινή εμπειρία του πολέμου. Οι αντιθέσεις των χρωμάτων εντείνουν τη βία της απεικόνισης. Το σύνολο είναι χαοτικό και μεταδίδει απέχθεια και τρόμο. Ο Dix επέλεξε να χρησιμοποιήσει αυτά τα έντονα χρώματα για την απόδοση τω...

Σταματία Νομικού και Βασίλης Μπαρτσώκας Η Σφαγή της Χίου του Ευγένιου Ντελακρουά Αυτό το αριστούργημα αποτελεί ίσως την πιο γνωστή απεικόνιση της Σφαγής. Ο Ντελακρουά, εμπνευσμένος από την τραγωδία, δημιούργησε ένα έργο γεμάτο έντονα συναισθήματα, που απεικονίζει την ωμή βία και τον ανθρώπινο πόνο. Ο πίνακας σήμερα εκτίθεται στο Παρίσι , στο μουσείο του Λούβρου. Είναι ελαιογραφία σε καμβά με διαστάσεις 419 εκατοστά ύψος και 354 εκατοστά πλάτος. Ο Ευγένιος Ντελακρουά (1798, Σεν-Μορίς – 1863, Παρίσι) ήταν Γάλλος ρομαντικός ζωγράφος του 19ου αιώνα, που επηρέασε την ζωγραφική συμβάλλοντας στην ανάπτυξη του ιμπρεσιονισμού. Εμπνεύστηκε από ιστορικά γεγονότα όπως η Ελληνική και η Γαλλική Επανάσταση, καθώς και από ένα ταξίδι του στο Μαρόκο. Το 1824 παρουσίασε τη «Σφαγή της Χίου», εμπνευσμένος από το πραγματικό γεγονός της Ελληνικής επανάστασης, και ο πίνακας αγοράστηκε από την Γαλλική κυβέρνηση για 6000 νομίσματα. Η Σφαγή της Χίου του Ευγένιου Ντελακρουά αποτ...

ΜΑΞΙΜΟΣ ΓΑΡΥΦΑΛΛΟΥ & ΘΑΝΑΣΗΣ ΠΑΠΙΓΚΗΣ Το Μικρό Κορίτσι Ναζίμ Χικμέτ – Τραγούδι (απόδοση Γιάννη Ρίτσου) Εγώ είμαι, εγώ είμαι που χτυπάω την πόρτα σας. Εδώ ή αλλού, χτυπάω όλες τις πόρτες ω, μην τρομάζετε καθόλου που είμαι αθώρητη κανένας μια μικρή νεκρή δεν μπορεί να δει. Εδώ και δέκα χρόνια εδώ καθόμουνα στη Χιροσίμα ο θάνατος με βρήκε κι είμαι παιδί, τα εφτά δεν τα καλόκλεισα, μα τα νεκρά παιδιά δε μεγαλώνουν. Πήραν πρώτα φωτιά οι μακριές πλεξούδες μου μου καήκανε τα χέρια και τα μάτια όλη-όλη μια φουχτίτσα στάχτη απόμεινα την πήρε ο άνεμος κι αυτή σ’ ένα ουρανό συγνεφιασμένο. Ω, μη θαρρείτε πως ζητάω για μένα τίποτα, κανείς εμένα δε μπορεί να με γλυκάνει τι το παιδί που σαν κομμάτι εφημερίδα κάηκε δε μπορεί πια τις καραμέλες σας να φάει. Εγώ είμαι που χτυπάω την πόρτα σας, ακούστε με, φιλέψτε με μονάχα την υπογραφή σας έτσι που τα παιδάκια πια να μη σκοτώνονται και να μπορούν να τρώνε καραμέλες. ΝΟΗΜΑΤΙΚΗ ΑΠΟΔΟΣΗ Το ποίημα μιλάει για ένα...

του μαθητή ΟΡΕΣΤΗ ΠΑΤΣΑΚΗ (Γ2) Primo Levi Εάν αυτό είναι ο άνθρωπος Εκδόσεις Άγρα Μετά το ταξίδι μας στην Πολωνία, ήταν αδύνατον να προσπεράσω το βιβλίο αυτό του Πρίμο Λέβι. Ένα βιβλίο για το Άουσβιτς, αλλά όχι μόνο. Ποιός είναι ο άνθρωπος μετά από κάτι τέτοιο; Ποιός είναι ο κόσμος μας αφού αυτό έχει συμβεί; Ποιός είναι όμως ο Πρίμο Λέβι; Γεννήθηκε στις 31 Ιουλίου του 1919 στοΤορίνο από οικογένεια εβραϊκής καταγωγής. Αφού τελείωσε το Λύκειο το 1937, γράφτηκε στο τμήμα χημείας του Πανεπιστημίου του Τορίνο. Τον Νοέμβριο του 1938 τέθηκαν σε ισχύ στην Ιταλία οι ρατσιστικοί νόμοι που επέβαλαν πληθώρα διακρίσεων εις βάρος των Εβραίων της χώρας. Μεταξύ άλλων απαγορευόταν πλέον στους Εβραίους η εγγραφή στο Πανεπιστήμιο, όμως όσοι ήδη σπούδαζαν, όπως ο Λέβι, μπορούσαν να ολοκληρώσουν τις σπουδές τους. Τελικά αποφοίτησε με άριστα το 1941, αλλά πάνω στο πτυχίο του αναγραφόταν ότι ήταν Εβραίος. Τον Οκτώβριο του 1943 εντάχθηκε στην αντιστασιακή οργάνωση Δικαιοσύνη και Ελευθερία (Giusti...

ΕΡΓΑΣΙΑ ΤΟΥ ΜΑΘΗΤΗ ΤΖΩΝ-ΑΛΕΞΗ ΜΠΑΓΚΑΝΓΚ

του ΑΡΗ ΠΑΠΑΓΕΩΡΓΙΟΥ (Γ2) Γιάννης Ρίτσος "Γράμματα από το Μέτωπο" Μάνα, τὸν ἥλιο ἐδῶ σκεπάζουν ἴσκιοι κι ἀναπαμὸ ποτὲ ἡ καρδιὰ δὲ βρίσκει ἕνα: οἱ αὐγὲς κ᾿ οἱ νύχτες μας γυρνοῦν φρικτὲς πεντάλφες γράφουν στὸ σκοτάδι σήματα, ποὺ τὸν κίνδυνο μηνοῦν, πύρινα φίδια ἀπὸ τὰ βάθη τοῦ Ἅδη. Ζοῦμε στ᾿ ἀμπριὰ θαμμένοι, διπλωμένοι κ᾿ ἔξω ἀπ᾿ τὴν τρύπα ὁ θάνατος περιμένει. Μᾶς ἔπνιξαν τὸ φῶς καὶ τὴ χαρά, στεγνῶσαν τὴν ψυχή μας καὶ τὸ σῶμα, μὰ κάτι μέσα μας κυλᾶ βουερὰ καὶ ξέσπασμα δὲ βρῆκε κάπου ἀκόμα. Φουσκώνουν τῆς ζωῆς μας τὰ πελάη σ᾿ ὅλες τὶς φλέβες μου, αἷμα μου κυλάει τῆς Μαριγῶς τὸ φλογερὸ φιλί… (θέλω νὰ πῶ, μητέρα μου, γιὰ κεῖνο τὸ φιλί της ποὺ μοὔδωσε δειλὴ προτοῦ γιὰ τὴν πατρίδα μας μακρύνω). Ἡ κάθε μου ἵνα τὴ χαρὰ φωνάζει, μὰ ὁ πόλεμος, τὴ νιότη μου σκεπάζει καὶ μὲ ἀτσάλι ἀναμμένο μὲ κεντᾶ ὅμως, μέσα μου ἡ καρδιά μου δὲ λυγίζει. Μητέρα, ἐδῶ, στὸ θάνατο κοντά, πρωτόμαθα τὸ πόσο ἡ ζωὴ ἀξίζει. Ανάλυση Το ποίημα "Γράμματα από το Μέτωπο...

Γιάννης Ρίτσος «Ειρήνη» Τ' όνειρο του παιδιού είναι η ειρήνη. Τ' όνειρο της μάνας είναι η ειρήνη. Τα λόγια της αγάπης κάτω απ' τα δέντρα, είναι η ειρήνη. Ο πατέρας που γυρνάει τ' απόβραδο μ' ένα φαρδύ χαμόγελο στα μάτια μ' ένα ζεμπίλι στα χέρια του γεμάτο φρούτα κ' οι σταγόνες του ιδρώτα στο μέτωπό του είναι όπως οι σταγόνες του σταμνιού που παγώνει το νερό στο παράθυρο, είναι η ειρήνη. Όταν οι ουλές απ' τις λαβωματιές κλείνουν στο πρόσωπο του κόσμου και μες στους λάκκους που 'σκαψαν οι οβίδες φυτεύουμε δέντρα και στις καρδιές που 'καψε η πυρκαϊά δένει τα πρώτα της μπουμπούκια η ελπίδα κ' οι νεκροί μπορούν να γείρουν στο πλευρό τους και να κοιμηθούν δίχως παράπονο ξέροντας πως δεν πήγε το αίμα τους του κάκου, είναι η ειρήνη. Ειρήνη είναι η μυρωδιά του φαγητού το βράδι, τότε που το σταμάτημα του αυτοκίνητου στο δρόμο δεν είναι φόβος, τότε που το χτύπημα στην πόρτα σημαίνει φίλος, και το άνοιγμα του παράθυρου κάθε...

Ένας στρατιώτης μουρμουρίζει σε αλβανικό μέτωπο Ποιος θα μας φέρει λίγον ύπνο εδώ που βρισκόμαστε; Θα μπορούσαμε τότες τουλάχιστο να ιδούμε πως έρχεται τάχατε η μάνα μας βαστάζοντας στη μασχάλη της ένα σεντόνι λουλακιασμένο με μια ποδιά ζεστασιά και κατηφέδες από το σπίτι μας. Ένα φθαρμένο μονόγραμμα στην άκρη του μαντηλιού: ένας κόσμος χαμένος. Τριγυρίζουμε πάνω στο χιόνι με τις χλαίνες κοκκαλιασμένες. Ποτέ δεν βγήκε ο ήλιος σωστός απ' τα υψώματα του Μοράβα, ποτέ δεν έδυσε ο ήλιος αλάβωτος απ' τ' αρπάγια της Τρεμπεσίνας. Τρεκλίζω στον άνεμο χωρίς άλλο ρούχο, διπλωμένος με το ντουφέκι μου, παγωμένος και ασταθής. (Σαν ήμουνα μικρός καθρεφτιζόμουνα στα ρυάκια της πατρίδας μου δεν ήμουν πλασμένος για τον πόλεμο). Δε θα μου πήγαινε αυτή η προσβολή περασμένη υπό μάλης, δε θα μου πήγαινε αυτό το ντουφέκι αν δεν ήσουν εσύ, γλυκό χώμα που νιώθεις σαν άνθρωπος, αν δεν ήτανε πίσω μας λίκνα και τάφοι που μουρμουρίζουν αν δεν ήτανε άνθρωποι κι αν δεν ήταν βουνά με...

H καλλιτέχνης Ceija Stojka ήταν μία αυστριακή ρομά συγγραφέας, καλλιτέχνης και μάρτυρας του Ολοκαυτώματος. Γεννήθηκε το 1938 στη Βιέννη και επέζησε απ’τα στρατόπεδα συγκέντρωσης Άουσβιτς Μπίρκεναου , Ράβενσμπρουκ και Μπέργκεν Μπέλσεν . Τα έργα της Επικεντρώνονται στην εμπειρία των Ρομά κατά την διάρκεια του Ολοκαυτώματος και στην μνήμη των θυμάτων. SANS TITRE, SANS DATE-ΕΝΑΣ ΠΙΝΑΚΑΣ ΧΩΡΙΣ ΟΝΟΜΑ Ο συγκεκριμένος πίνακας απεικονίζει την είσοδο σε ένα από τα πιο μεγάλα στρατόπεδα συγκέντρωσης στην Πολωνία, το Μπίρκεναου . Πιο συγκεκριμένα φαίνεται ένα βαγόνι που μεταφέρει ανθρώπους όπως οι Εβραίοι, Πολωνοί, Σοβιετικοί και Ρομά κλπ που ήταν στοχευμένοι από τους Ναζί. ΕΜΠΕΙΡΙΑ ΤΗΣ STOJKA ΚΑΙ ΤΩΝ ΥΠΟΛΟΙΠΩΝ ΑΙΧΜΑΛΩΤΩΝ Η εμπειρία των αιχμαλώτων του Ολοκαυτώματος ήταν μια τραγική και τρομακτική περίοδος κατά τη διάρκεια του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου. Οι αιχμάλωτοι κρατούνταν σε στρατόπεδα συγκέντρωσης και εκτελείτο εναντίον το...

ΤΟ ΞΕΚΡΕΜΑΣΜΑ ΤΟΥ ΦΕΓΓΑΡΙΟΥ Χρήστος Ντικμπασάνη Το Ποίημα Γέμισε η έρημος νεκρούς σαν κοκκινόχρωμα άνθη ζοφερού κήπου Η πολιορκία των τειχών της καταστραμμένης πόλης μας ξεκίνησε από μέσα Μέσα απ’ την άδικη καρδιά μας , μέσα απ’ το σκοτεινό μας πνεύμα, μέσα απ’ την απολεσθείσα ανθρωπιά μας ξεδιπλώσαμε τα καταστροφικά μας σχέδια μπροστά στ’ ανήμπορα μάτια μας Τυφλώσαμε τ’ αστέρια με πυρωμένη λεπίδα Στερέψαμε το ποτάμι της ζωής απ’ τα τρεχούμενα οράματα της Ειρήνης Τώρα κρατάμε στις δυο μας φούχτες τις ανοιχτές πληγές στο στήθος μας σα μια κατάφαση στην ακινησία της απώλειας Καθόμαστε στους γοφούς της αιώνιας νύχτας και ξεκρεμάμε το φεγγάρι να μην κοιτάζει τον όλεθρο που έχουμε αμετανόητα ξυπνήσει. Το Αντιπολεμικό Μήνυμα Το «σαν κοκκινόχρωμα άνθη ζοφερού κήπου» το παρομοιάζει τα άνθη με το αίμα των ανθρώπων. Επίσης «μέσα απ’ την άδικη καρδιά μας, μέσα απ’ το σκοτεινό μας πνεύμα» εννοεί την άδικη καρδιά με τους ανθρώπους που δεν φταίνε στους πολέμους και το σκοτεινό π...

Παραπάνω βλέπουμε δύο εικόνες . Οι εικόνες αυτές έχουν και οι δύο αντιπολεμικό μήνυμα , το μεταδίδουν όμως με διαφορετικό τρόπο. Η πρώτη εικόνα μας δείχνει τέσσερις στρατιώτες να περπατάνε πάνω σε συντρίμμια και ανυψώνουν ένα λουλούδι. Διάλεξα αυτή την εικόνα καθώς μπορεί να ερμηνευτεί με πολλούς τρόπους , ο τρόπος που επιλέγω εγώ όμως είναι ότι ο πόλεμος δεν γίνεται πάντα για κακό σκοπό αλλά για εξιλέωση, την ελευθέρωση και την αντίσταση από/σε κάποιον πολιτικό που απειλεί την χώρα και τον λαό της, ή και για την επίτευξη της ειρήνης. Έτσι και οι στρατιώτες βάζουν το λουλούδι πάνω στα συντρίμμια για να σημάνουν την ειρήνη που έπεται να έρθει. Η δεύτερη εικόνα είναι ίσως η πιο διάσημη φωτογραφία του Πολέμου στο Βιετνάμ, που φούντωσε το αντιπολεμικό κίνημα στις ΗΠΑ. Τραβήχτηκε την 1η Φεβρουαρίου 1968 στη Σαϊγκόν από τον φωτογράφο του πρακτορείου ειδήσεων Associated Press (AP), Έντι Άνταμς. Το περιστατικό αποτυπώθηκε και από την κάμερα του τηλεοπτικού δικτύου NBC. Στη φωτογρ...

ΕΡΓΑΣΙΑ ΤΩΝ : Παναγιώτης Τσιργέλης br> Αντρέας Ταξιάρχης Νεκτάριος Οικονομόπουλος 4/6/2024 Το κοριτσάκι της Χιροσίμα “Εγώ είμαι που χτυπώ την πόρτα σας Εδώ ή αλλού χτυπάω όλες τις πόρτες Ω μην τρομάζετε καθόλου που ‘μαι αθώρητη κανένας μια μικρή νεκρή δεν μπορεί να δει Εδώ και δέκα χρόνια εδώ καθόμουνα στη Χιροσίμα ο θάνατος με βρήκε κι είμαι παιδί τα εφτά δεν τα καλόκλεισα μα τα νεκρά παιδιά δεν μεγαλώνουν. Πήραν πρώτα φωτιά οι μακριές πλεξούδες μου μου καήκανε τα χέρια και τα μάτια Όλη όλη μια χουφτίτσα στάχτη απόμεινα την πήρε ο άνεμος κι αυτή σ’ ένα ουρανό συννεφιασμένο Ω μη θαρείτε πως ζητάω για μένα τίποτα Κανείς εμένα δεν μπορεί να με γλυκάνει γιατί το παιδί που σαν εφημερίδα κάηκε δεν μπορεί πια τις καραμέλες σας να φάει Εγώ είμαι που χτυπώ την πόρτα σας, ακούστε με φιλέψτε με μονάχα την υπογραφή σας έτσι που τα παιδάκια πια να μην σκοτώνονται και να μπορούν να τρων τις καραμέλες.” Το ποίημα το κοριτσάκι της Χιροσίμα γράφτηκε από το...